De viering van de 10de Tevet

Op de 10de Tevet van het jaar 3336 vanaf de Schepping (425 voor de gewone jaartelling), belegerde de Babylonische Koning Nebukadnezar Jeruzalem. Dertig maanden later -op Tamoez 9, 3338- werd een bres in de stadsmuren geslagen en op de 9de Av van dat jaar werd de Heilige Tempel vernietigd. Het Joodse volk leefde 70 jaar in Babylonische ballingschap.

10de Tevet wordt door de Joden gehouden als een dag van vasten, rouw en berouw. We onthouden ons van voedsel vanaf het begin van de dag tot de avond en voegen de Selichot en andere speciale supplementen aan onze gebeden. Meer recent werd de 10de Tevet gekozen om ook kaddiesj te houden voor de slachtoffers van de Holocaust, waarvan velen de dag van martelaarschap niet bekend is.

Een oude Joodse traditie, die nieuw leven werd ingeblazen door de Lubavitcher rebbe, is woorden van inspiratie te schenken. Dit is een bescheiden deelname van onze plicht als Joden om te reflecteren naar de betekenis van tragische gebeurtenissen in onze geschiedenis en weer gemotiveerd te raken, bemoedigd en zelfs geïnspireerd.

In deze special wil ik dan ook aandacht geven aan inspirerende teksten.