Verschillende Chassidische stromingen binnen het Jodendom

De Chassidische beweging begon in de jaren 1700 in Oost-Europa. Dit was een reactie op de 'gewone' orthodoxie die het Jodendom meer voor zichzelf hield in plaats van de massa. De stichter van het Chassidisme was Rabbi Israël Baal Shem Tov (de 'Besht'). Hij was een groot geleerde en mysticus die zich wijdde aan zowel het geopenbaarde aspect van de Tora, als het verborgen, innerlijke aspect van de Tora.

Aanvankelijk was er een scheiding tussen de Chassidiem en haar tegenstanders, de Mitnagdiem. De tegenstanders dachten dat het Chassidisme meer nadruk legde op het gebed in plaats van de wetten. En men vreesde dat het een Messiaanse beweging zou zijn. Maar binnen twee generaties was de kloof gedicht (ze hebben elkaar beïnvloed), hoewel in Israël nog verschillen van mening bestaan.

De Chassidiem onderscheiden zich momenteel van de andere orthodoxen door hun toewijding aan een Rebbe, hun kleding en grotere studie van de verborgen Tora.

Er bestaan verschillende groeperingen. De belangrijkste zullen in deze special worden behandeld, te weten: Breslov, Chabad, en Satmar.