Werken in een kibboets

Een aantal malen heb ik, zoals zovelen, in een kibboets gewerkt. Dit deed ik tijdens de grote vakanties van mijn universitaire studie. De kibboetsiem waarin ik gewerkt heb lagen in het zuiden, midden en noorden van het land, respectievelijk Mashabei Sadeh, Hulda en Kfar Blum.

Werkvakantie Israël

Een werkvakantie in Israël is een leuke ervaring. Naast het werken met Israëliërs en buitenlanders, is er voldoende tijd voor ontspanning. De werkdagen beginnen meestal vroeg om een uur of zes of zeven en duren tot drie 's middags. Je kan op allerlei gebied worden ingeschakeld: keuken, veld, fabriek, etc. Het hangt er net vanaf waar men mensen nodig heeft. De rest van de dag ben je vrij om te doen en laten wat je wilt. In de zomervakantie is het zwembad natuurlijk een aangename tijd om er te vertoeven of je kan naar het strand gaan als de kibboets dicht bij zee ligt. Wanneer de kibboets een beetje centraal ligt zijn uitstapjes naar grote steden makkelijk te doen. Israël is een echt toeristisch land waar veel te bezichtigen is. Het land kent talloze interessante plaatsen die dateren vanuit de tijd van de Bijbel. Er zijn dus veel oude steden te bezichtigen waarbij Jeruzalem natuurlijk de mooiste is. Daarnaast zijn er talloze musea die de moeite waard zijn. Ook de natuur is wonderschoon.

Mashabei Sadeh, Hulda en Kfar Blum

De drie kibboetsiem waar ik gewerkt heb hadden allemaal hun eigen charme. Mashabei Sadeh ligt in de Negev-woestijn als een soort oase. Hulda ligt centraal tussen Jeruzalem en Tel Aviv. En Kfar Blum ligt in het uiterste groene noorden. Ik heb in alle drie de kibboetsiem een leuke tijd gehad. Ik heb niet echt een favoriete kibboets. De sfeer is afhankelijk van de mensen die er wonen en eigenlijk in het bijzonder de vrijwilligers die je er treft. Met hen trek je het meeste op. Daarnaast hangt het ook van je eigen instelling af. Wanneer je positief bent ingesteld kan je er het maximale uit halen. Zorg dat je niet constant in de kibboets blijft, maar trek er ook op uit. Er zijn altijd wel vrijwilligers te vinden waarmee je het land kunt doorreizen.

Mijn ervaringen dateren van eind jaren 1980 en beginjaren 1990. Hoe de sfeer nu in de kibboets is, is moeilijk in te schatten. Het schijnt wat individualistisch te zijn geworden. Dat houdt voornamelijk in dat er minder samen in de eetzaal wordt gegeten door de kibboetsleden. De vrijwilligers trekken daarentegen nog wel veel met elkaar op. Aan jongeren raad ik dus zeker aan om een tijd in de kibboets te gaan werken.