Palestijnse terreur sinds 2000

Ondanks dat Israël keer op keer de hand uitsteekt naar Palestijnen om tot vrede te komen waarbij Israël bereid is om stukken land weg te geven voor de oprichting van een Palestijnse Staat, kiezen helaas veel Palestijnen ervoor om via een extreme terreur dood en verderf te zaaien in Israël. Dit heeft al tot talloze slachtoffers geleid. In deze serie de namen van slachtoffers van Palestijnse terreurdaden sinds september 2000 tot en met heden.

Palestijnse terreur

De titel van deze special is een beetje misleidend. De lezer zou kunnen denken dat pas vanaf september 2000 Palestijnen met terreuracties zijn begonnen. Niets is minder waar. Wie de geschiedenis van Palestina kent weet dat er al veel eerder in de geschiedenis sprake was van moslim terreur tegen Joden, zelfs vóór de opkomst van het politiek Zionisme. Nadat de eerste Zionisten zich in Palestina vestigden waren er al snel nieuwe schermutselingen tussen Arabieren en Joden. Soms was het rustig, maar soms vlogen de vonken er vanaf. Vanaf eind jaren 1920 begon het echt menens te worden. Berucht is de afslachting van Joden in Hebron in 1929. Ook in de jaren 1930 vochten Arabieren tegen de komst van Joodse immigranten. In latere periodes vochten niet alleen lokale Palestijnen tegen de Joden, maar ook Arabische landen. Feitelijk hebben de Arabieren altijd strijd gevoerd tegen de Joden c.q. Israël. De Arabische terreur kenden verschillende vormen, zoals: gijzelingen, gewapende acties, ontvoeringen, bombrieven, Intifada's en hele oorlogen.

Vreemd genoeg is het aantal burger slachtoffers onder de Israëliërs toegenomen toen het zogenaamde vredesproces in gang werd gezet vanaf beginjaren 1990. Blijkbaar waren Palestijnen niet echt gediend van vrede en wilden ze dat laten blijken door extreme aanslagen te verrichten. Er werd een nieuw soort strijdmiddel toegepast: de zelfmoordacties. Deze acties hebben talloze slachtoffers veroorzaakt onder de Israëlische bevolking die juist eindelijk gehoopt had op vrede. Het tegendeel werd waar. Israël werd diep in haar ziel geraakt door de meest bloederige aanslagen die het land ooit gekend had. Daarvoor was het front meestal aan de grenzen, maar nu kwam het front midden in het land te liggen. Tel Aviv, Haifa en Jeruzalem werden belangrijke doelen.

Vanaf 2000 werd de Palestijnse terreur nog erger doordat de Camp David Onderhandelingen mislukten. In plaats van een nieuwe poging te wagen, sommeerde Arafat zijn bevolking om veel aanslagen te plegen. En met 'succes'. Er werden veel Israëliërs gedood. Uiteraard sloeg Israël hard terug. Veelal werd het hierom door de rest van de wereld veroordeeld. Bovendien zagen veel mensen de zogenaamde bezetting als hoofdoorzaak van de Palestijnse 'wanhoopsdaden'. Maar wie de geschiedenis van het conflict kent, weet wel beter. Zelfs vóór de verovering van land in 1967 werd Israël met aanslagen geconfronteerd. Palestijnen en de Arabische wereld zijn immer uit geweest op de vernietiging van de Staat Israël. Dat was en is het hoofddoel van de Palestijnse strijd. Niet de 'bezetting' van gebied door Israël in 1967.

Waarom aandacht voor de slachtoffers van Palestijnse terreur?

Tegenstanders van Israël zullen komen met het feit dat aan Palestijnse zijde veel meer slachtoffers zijn gevallen dan aan de kant van Israël. Dat is ongetwijfeld waar. De Palestijnse terreur heeft er ook toe geleid dat aan Palestijnse zijde veel slachtoffers zijn gevallen door Israëlische tegen-acties. De Palestijnen zijn de 'zwakkere' partij in deze. Maar daar gaat het natuurlijk helemaal niet om. De vraag is niet wie heeft de meeste slachtoffers en wie lijdt er het meest. De vraag is waarom Palestijnen geweld gebruiken terwijl er mogelijkheden zijn om te onderhandelen om tot vrede te komen en eventueel tot een Palestijnse Staat. Israël zou geen militaire en/of economische acties ondernemen als het niet constant zou worden aangevallen. Het argument om tegen de 'bezetting' te vechten is een leugen. Dan zouden bij wijze van spreken de Palestijnse acties alleen in 'bezet' gebied plaatsvinden met het doel dit te bevrijden. Maar daarvan is helemaal geen sprake. Palestijnen vechten tegen de Staat Israël. Ze hebben de bedoeling om de hele Israëlische samenleving te ontwrichten en uit eindelijk te ontmantelen. Een Joodse Staat op 'Arabische c.q. Islamitisch' grondgebied is namelijk uit den boze.

De aandacht voor de slachtoffers van Palestijnse terreur is meer dan alleen maar stil blijven staan bij een waanzinnige terreur-oorlog. Het is aandacht geven aan de werkelijke bedoelingen van Palestijnen en de Arabische wereld, namelijk de vernietiging van de Joodse Staat. En voor degenen die menen dat dit niet zo is en dat de Palestijnen ook niets anders willen dan vrede, kan gesteld worden dat je vrede in ieder geval niet via terreur bereikt. Daarvoor zul je moeten praten.

De namen van de slachtoffers zijn afkomstig van de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken van Israël.